Wydawnictwo SBM publikując ten album podarowała czytelnikom coś więcej niż tylko zbiór fotografii. Spodziewałem się kolorowego woluminu pełnego zdjęć, reprodukcji pocztówek, trochę sentymentu, nieco zaskoczenia i zachwytów. Polska. Ocalone fotografie 1839-1939 – to jeden z tych przypadków, w których stare powiedzenie „nie oceniaj książki po okładce” ma znaczenie pozytywne, a nie negatywne. Książka daje więcej, niż obiecuje.
Czego czytelnik może się spodziewać, biorąc album do ręki i patrząc na obwolutę? Dowie się, że czeka go zbiór fotografii z przestrzeni stu lat, przełomu XIX i XX wieku, że znajdzie w książce wiele zdjęć, od reprodukcji pierwszej fotografii wykonanej w Polsce, aż po zdjęcia z ostatnich dni międzywojnia. Może się również spodziewać pięknie wykonanej książki. Czego czytelnik się jednak nie spodziewa (a być może spodziewa, ale nie jest to aż tak oczywiste); książka ta to coś więcej niż album fotograficzny. Fotografie stanowią z jednej strony grunt pod opowieść, ale ponadto są pretekstem do stworzenia o wiele bardziej całościowej kroniki życia na ziemiach polskich pod zaborami, następnie podczas przetaczającej się przez nie Wielkiej Wojny i w końcu w Polsce niepodległej. Jest to kronika miejsc i społeczeństwa, jak też wielkich przemian.
czytaj dalej w portalu Mądre Książki
Skąd nazwa bloga? Rano czytam, później idę do pracy; po pracy gram na gitarze albo w piłkę nożną. A czas na pisanie znajduję jedynie w nocy. Aktualnie mieszkam w Monachium.
